امشب حریر آسمون از هر شبی قشنگ تره

امشب هوای دل من از همیشه عاشقتره

امشب یه گل ورمیدارم میام به دیدنت عزیز

هر چی دلت گریه داره بر روی بگذشته بریز

امشب با یک اسب سفید میخوام به دنبالت بیام

شاه زاده ی قصه بشم بگم چقدر تو رو میخوام

از پله های قلب تو یکی یکی بالا برم

وقتی به چشمات می رسم صد دفعه قربونت برم

امشب می خوام تا دم صبح اسم تو رو صدا کنم

با حلقه های گل سرخ گل خونه ای به پا کنم

عاشقتر از پرنده های قفسی

بالاتر از عشق تو عشق چه کسی

ميسپارم دل به دريا بي خيال

مي شمارم لحظه ها را بي خيال

مي کشم بر دفتر نقاشي ام

نقش ها ي زشت وزيبا بي خيال

گاه مي سازم براي روح خود

نردباني تا ثريا بي خيال

بي خيالم با خود اما با تو من

حر فهايي دارم اما بي خيال

یک سال با عشق تو می زیستم و خوشحال و سر مست

یک سال با نام تو آغاز می کردم کتاب عشق و امید

یک سال داوانه ی تو بودم و در راه تو چه ها کردم

یک سال سوختم و ساختم تنها برای تو

یک سال درد کشیدم از غم عشق تو و آزار دیگران

یک سال در انتظار تو.........

یک سال با مرگ و زندگی......

یک سال با صد امید و صد قافله......

افسوس ، افسوس که بیهوده بود این همه کوشش برای تو...

گفتی که چو خورشید زنم ســوی تو پر

چو ماه شبی می کشــم از پنجره سر

افسوس که خورشید شدی تنگ غـــروب

اندوه که مهـــــــتاب شدی وقت سحر

می روم دور از تو با دنیای خود خلوت کنم

عاقبت باید به این بیگانگی عادت کنم

بریز ای اشک به روی دفترم امشب

به روی دفترم با خاطرات دلبران امشب

بریز ای اشک اما به دور از نگاه مادرم امشب

که او خواب است ،میسوزد از تب پیکرم امشب

دگر روی عزیزت را نخواهی دید مادر

به خواب خوش خفته ای در بسترت امشب

فقط امشبفقط امشب

هر شب من به خواب می بینم تو را

خواب شب پوچ است بیداری می خواهم تو را

ای دوست گلی به یادگاری بفرست

گر نبودت برگ و خاری بفرست

از بهر خذاوند و از برای من

این نامه که می رسد جوابش بفرست

گنجشک گفت چگونه می شود بی قایق از دریا گذشت

ماه گفت با گام عــشق

گنجشـک گفت پس چرا قــــــایق می ســــــازنـــــــد

ماه گفت قایق تنها نشانه ی علاقه ی تو به چیزی یا کسی

 آن سوی دریاست

گنجشک گفت چرا قایق ها همیشه با سفر همراه اند

ماه گفت چون نماد آرزوهای ما هستند

وقتی رفتی،قلبم ایستاد سر کوچه ی خیالت

یکی گفتش بیخیال شو حیف اون اشک زلالت

آخه من جز یه عروسک واسه تو هیچی نبودم

وقتی رفتی شعر اشک رو من برای تو سرودم

وقتی رفتی گریه کردم همصدا با ساز بارون

یادم اومد که می گفتی حاضری واسم بدی جون

وقتی رفتی همه گفتن قسمتت نبود عزیزم

ولی از عشق و علاقم به تو یک ذره نشد کم